Η Κατάρρευση | Κριτική*

“Πριν, όχι πολύ καιρό, βρισκόμουν στο ιατρείο ενός σπουδαίου γιατρού και άκουγα μια φοβερή καταδίκη [...] Δεν επρόκειτο για μια δυσάρεστη περίοδο. Έφυγα και υπήρχαν λιγότεροι άνθρωποι. Διαπίστωσα ότι ήμουν πτώμα από την κούραση [...] 

–Και τότε ξαφνικά, παραδόξως, ήμουν καλύτερα

–Και ράγισα σαν ένα παλιό πιάτο ακριβώς μόλις έμαθα τα νέα. **

Συχνά στην αφήγηση ή αναπαράσταση μιας ιστορίας τίθεται το ζητούμενο της οπτικής, είναι ο ίδιος ο πρωταγωνιστής της ιστορίας και αφηγητής ή κάποιος τρίτος που παρακολουθεί τον πρωταγωνιστή από μια ασφαλή απόσταση; 

Ο Γιώργος Σίμωνας ως σκηνοθέτης και δραματουργός μπαίνει στην θέση του πρωταγωνιστή του και μας παρουσιάζει τι συνέβη μέσα από τις αισθήσεις και παραισθήσεις του ίδιου του πρωταγωνιστή. Ο συγγραφέας και κεντρικός χαρακτήρας της ιστορίας που διαδραματίζεται σαν ένα “χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου” μας παρουσιάζεται σαν ένας λαβύρινθος καθρεφτών όπου κάθε καθρέφτης είναι ένα διαφορετικό σκηνοθετικό κάδρο: το δείπνο με την κριτικό, το μπαρ όπου συναντά τον βετεράνο φίλο του, το γραφείο του απέναντι από το γραφείο της γραμματέας του, το σαλόνι με τον καναπέ και την τηλεόραση. Σε κάθε σκηνικό ένας απόηχος μιας ιστορίας κι ενός χαρακτήρα φανταστικού ή και μη: οι διάλογοι με την κόρη του και τον εκδότη του στέκουν ανάμεσα στην πραγματικότητα και την παραίσθηση ενός μυαλού που περπατά στα όρια του. 

Το σκηνικό σε συνεργασία με τον φωτιστικό σχεδιασμό και την μουσική συνδράμει σε μια αισθητική φιλμ νουάρ, ένα έργο μυστηρίου όπου θύμα και δολοφόνος είναι ταυτόσημοι. Τα ερεθίσματα που συναινούν στον αφανισμό του Σκοτ, προκύπτουν από τις δικές του τις επιλογές. Ο Σκοτ παρακολουθεί την ρωγμή που καταλήγει στο συνολικό ράγισμα και την κατάρρευση της συνοχής του, αλλά δεν πέφτει αμαχητί, και σε αυτό το σημείο βρίσκω ότι η σκηνοθεσία του Γιώργου Σίμωνα είναι αριστοτεχνική, διότι διατηρεί ένα ρυθμό με την μανία ενός μετρονόμου που παρακολουθεί την πορεία προς την “κατάρρευση”. Το μαύρο χιούμορ, σήμα κατατεθέν της δραματουργίας του Γιώργου Σίμωνα είναι και εδώ παρόν και επίκαιρο με τους αναχρονισμούς των τηλεοπτικών προσφορών αλλά και την εμπορική όπως διακρίνεται ξεκάθαρα σχέση κριτικού και εκδότη. 

Οι ερμηνείες των ηθοποιών όπως πάντα στις παραστάσεις της ομάδας Νοσταλγία, έχουν την  καλλιτεχνική σφραγίδα που λίγες ομάδες πλέον στην αθηναϊκή θεατρική σκηνή μπορούν να διαχειριστούν: σε ένα θέατρο που ολοένα και περισσότερο στηρίζεται στα τηλεοπτικά κυρίως ονόματα για να συγκινήσει τα early bird και τα sold out, λίγοι είναι οι θίασοι που συνεχίζουν στην πορεία ενός “θεάτρου συνόλου”. Τα σκηνικά μπρα-ντε-φερ μεταξύ του Σκοτ (Γιάννης Γιαννούλης) και Χάρολντ (Αχιλλέας Βατρικάς) μαγνητίζουν με την δυναμική και τον ρυθμό, η δειπνοσοφιστεία της Σέιλα (Ιφιγένεια Γρίβα) και του Σκοτ είναι σαγηνευτική και καυστική, οι σκηνές με τον Εντ (Μιχάλης Ζαχαρίας) και την σερβιτόρα (Δημήτρης Μπαλασάκης) έχουν μια σπάνια ποιότητα κωμωδίας, η Φράνσις (Σίσσυ Μαράθου) και η Σεσίλια (Ματίνα Περγιουδάκη) σε κάθε σκηνή που εμφανίζονται προσθέτουν ένα επίπεδο ακόμα στο μυστήριο του Σκοτ με την αμεσότητα της ερμηνείας του και την απόλυτη προσοχή στην λεπτομέρεια. 

“Η Κατάρρευση” είναι μια παράσταση που διατηρεί το ενδιαφέρον του θεατή από την αρχή ως το τέλος με τον εξαιρετικό της ρυθμό, τις άρτιες ερμηνείες των ηθοποιών, το χιούμορ, το σασπένς και την νουάρ αισθητική. 

*Η παρούσα κριτική προκύπτει από παρακολούθηση της μαγνητοσκόπησης της παράστασης

**“Not long before, I had sat in the office of a great doctor and listened to a grave sentence.[...]It was not an unhappy time. I went away and there were fewer people. I found I was good-and-tired.[...] 

—And then suddenly, surprisingly, I got better.

—And cracked like an old plate as soon as I heard the news.”The Crack-Up, F. Scott Fitzgerald (μετάφραση στα ελληνικά του αποσπάσματος από την γράφουσα)

Συντελεστές

Διασκευή - σκηνοθεσία - σκηνογραφία: Γιώργος Σίμωνας

Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα

Φροντιστήριο: Ηώς Αντωνοπούλου

Μουσική σύνθεση: Τώνια Ράλλη

Φωτισμοί - Video: Γιώργος Βλαχονικολός

Προβολές - Video mapping: Ελεάννα Γιασεμή, Παναγιώτης Λαμπής

Τίτλοι Video: Παναγιώτης Λαμπής

Ειδικά εφέ: Αλέξανδρος Λόγγος

Graphic Design: Ηλίας Πανταλέων

Φωτογραφία: Μαρία Τούλτσα

Δάσκαλος Γεωργιανών: Λουκάς Τριανταφυλλίδης

Βοηθός σκηνοθέτη: Όλγα Ζιάζιαρη

Βοηθός ενδυματολόγου & αντικειμένων: Γιάννης Τσούχλος

Κατασκευή σκηνικού: Sickmyduck.lab

Φωτιστικές κατασκευές: Γιώργος Βλαχονικολός, Γιώργος Ιεραπετρίτης

Ηχογραφήσεις - Sound Design: Socos

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Social Media: Χρύσα Παριανού

Οργάνωση παραγωγής: Ιωάννα Μακαβέι

Μια παραγωγή της ομάδας Νοσταλγία

Ηθοποιοί: Γιάννης Γιαννούλης (Σκοτ), Ματίνα Περγιουδάκη (Σεσίλια), Ιφιγένεια Γρίβα (Σέιλα), Σίσσυ Μαράθου (Φράνσις), Αχιλλέας Βατρικάς (Χάρολντ), Μιχάλης Ζαχαρίας (Εντ), Δημήτρης Μπαλασάκης (Ραβίνος 1, σερβιτόρα), Γιώργος Σίμωνας (Ραβίνος 2)

Ηθοποιοί ηχογραφήσεων – γυρισμάτων: Ηώς Αντωνοπούλου, Γιάννης Γιαννούλης, Όλγα Ζιάζιαρη, Ματίνα Περγιουδάκη, Τώνια Ράλλη, Γιώργος Σίμωνας, Socos, Γιώργος Τζαβάρας 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Παραστάσεις: από Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00 

Τιμές εισιτηρίων: 17€ (γενική είσοδος), 12€ (φοιτητικό, ΑΜΕΑ, άνω των 65),  8€ (ατέλεια, ανέργων)

Διάρκεια παράστασης: 105 λεπτά (χωρίς διάλειμμα) 

Προπώληση εισιτηρίων: more.com

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 210 5249903

RABBITHOLE | Γερμανικού 20, Μεταξουργείο | 210 5249903

Η παράσταση «Η κατάρρευση» πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.