Potter School est. 1873

…I sat upon the shore  

Fishing, with the arid plain behind me  

Shall I at least set my lands in order?

(T.S. Eliot, The Waste Land)

Από τις όμορφες αναμνήσεις του 2014 η επίσκεψή μου στο Bodega Bay, στην Καλιφόρνια, εκεί που γυρίστηκαν «Τα Πουλιά». Αγαπημένη ταινία. Δεν κάλεσε το υπερφυσικό για να φέρει τον τρόμο, αλλά την αναπάντεχη ιδιοτροπία της φύσης, διαλύοντας κάθε μας έπαρση μας όταν κομψοί, πολιτισμένοι και cool απαστράπτοντες - όπως η Tippi Hedren - νομίσαμε ότι την εξηγήσαμε και την κουμαντάραμε του χεριού μας, αγαπώντας την. 

Στάθηκα έξω από το κτίριο του σχολείου όπου τα πουλιά επιτίθενται στους μικρούς μαθητές. Το σχολείο λειτούργησε από το 1873 (όταν χτίστηκε) ως το 1961. Το 1962 ο Hitchcock γύρισε εκεί την κλασσική σκηνή. Το 1966 το κτίριο πουλήθηκε στον Tom και τη Mary Taylor κι εξακολουθεί να είναι ιδιοκτησία της οικογένειας Taylor.

Φαντάζομαι έναν αδελφό πλανήτη της Γης, η επιφάνεια του οποίου δεν θα έχει ηπείρους, τεράστια νησιά σ’ ενιαίο ωκεανό, αλλά μεγάλες λίμνες μέσα στην απέραντη ξηρά. Αναρωτιέμαι κατά πόσο οι υδάτινες επιφάνειες εκείνου του πλανήτη θα προκαλούσαν την ίδια γοητεία που μας προκαλεί η θέα του ωκεανού.

..Κάθισα στην όχθη

Ψαρεύοντας, και πίσω μου ο ξερός κάμπος

Τάχα θα βάλω πια τις χώρες μου σε τάξη;

(στη μετάφραση Γ. Σεφέρη)

Στήνουμε λαϊκά δικαστήρια. Στη φαντασία μας, στην κοινωνική δικτύωσή μας: άκουσα ότι είπε η τάδε σοπράνο κάτι για τους ιρακινούς πρόσφυγες πάνω στο φλεγόμενο φέρι - κάτσε να επιβεβαιώσω αν το είπε κι αν το είπε να καεί στην πυρά.

Οι Έλληνες διψούν για δημοκρατία, αλλά ο όχλος στην έρημη χώρα αντιδρά μόνο διψώντας.